მთავარი » 2013 » აპრილი » 1 » Be Alright
5:29 PM
Be Alright
♥ Be Alright 
Charpter 8
For Mrs-Malik
შემდეგი 8 კომენტარზე
 Tumblr_mk734rx7ad1s8dijeo1_500_large
-------------------------------------
ეს ჩართეთ რა :((
http://www.youtube.com/watch?v=-5EMaf-BXhA
მან ფანჯარა ჩამოწია . სადაც იყო ჩხუბი უნდა დამეწყო როდესაც სახე მიმეყინა.
-რეიჩელ? - გაკვირვებული სახით მითრა მან , კარები გააღო და მანქნიდან გადმოვიდა , -რამდენი ხანია არ მინახიხარ, აქ ? . აქ საიდან ? გაოგნებული სახით მელაპარაკებოდა , თან თვალები უბრწყინავდა 
-ვა , ჰარი - ვუთხარი რეაქციის გარეშე -აქ გადმოვედი საცხოვრებლად .
-----------------------------
სიტუაცია ჰარისთან .
რამდენი ხანი გავიდა რაც არ მინახია , ის კი რა უხეშად შემხვდა .დავიჯერო იმ პატარა ამბების შემდეგ კიდევ ნაწყენია? აჰაჰაჰა რა დებილი ბავშვია. არ უნდა 
მივსალმებულიყავი ესე თბილად , ისევ ძველებურად ვიქნები მასთან .
---------------------------

სიტუაცია რეიჩელთან.
ჰარის დანახვამ ძალიან გამაკვირვა და დამაბნია. ჩემთვის მაინც სულ ერთი იყო.
-ჰაჰაჰ ესე მოგენატრე , სახლიც რომ იყიდე ჩემს გევრდით ? საინტერესოა -თქვა ჰარიმ და თან გაიცინა
-ჰაჰაჰა-ცინიკურად გადავიხარხარე შემდეგ კი სახე ისევ დავასერიოზულე
-სახლი შენს გვერდით? ოხ ეს ხომ საშინელი დასაწყიდია-ვუთხარი უხეშად.
--------------------------
სიტუაცია ჰარისთან

-რეიჩელ თმას რაუქენი რატო შეიღებე ?
- აჰ ანგარიშებიც უნდა გაბარო? -ვითომ გაკვირვებული სახით უხეშად მითხრა მოიცა ეს მართლა რეიჩელია? რაღაც აშკარად სხვნაირია ადრე ისეთი ბავშური იყო, ისეთი სხვანარი ხანდახან უხეში იყო მაგრამ მაინც ყოველვის თბილი სახე ქონდა, თვალები ერთიანად უნათებდა მაგრამ ახლა? არვიცი მეჩვენება თუ რა ხდება მაგრამ ჩემს წინ სულ ხვა რეიჩელი დგას .სიცოცხლის ნიშანწყალი სერთოდ არეტყობა. ის მოციმციმე თვალები საერთოდ ჩამქრალია, სახე გაყინული აქ...
-მოსიარულე ზომბს გავხარ-ვუთხარი ცინუკურად
-ეხლა უნდა გამეცინა?-უხეშად მკითხა რეიჩელმა ისე რომ პასუხს არც ელოდებოდა მიტრიალდა და მანქანისკენ წავიდა
--------------------
სიტუაცია რეიჩელთან
ეს რა იდიოტია ღმერთო როგორ მძულს. როგორ, როგორ ვთქვი რომ მენატრებოდა! თავი გავაქნიე მანქანის კარი გამოვაღე და ჩავჯექი , უნდა დამექოქა როცა ჰარის გავხედე.
-რას იზა გახვალ დროზე?-დავუყვირე , და წარბი ავუწიე.
მას ხმა არ გაუცია მანქანა დაძრა და გავიდა.
2 Hours Later
სასწავლებელში მივედი, დღეს არ ვხატავდით რაღაც ლექციები გვქონდა,ამიტომ ცოტახანი მომიწია დარჩენა, მაგრამ მაინც ვერ ვუდებდი გულს. როგორც კი მოსმენას დავაპირებდი ფიქრები სხვაგან გამირბოდა, სულ სხვაგან ვიყავი. ხან მამაზე ვფიქრობდი, ხან ვიქტორიაზე ხანაც ჰარიზე. ბოლომდე არ დავრჩენილვარ აზრი არქონდა ამიტომ სახლში წამოვედი
-დე მოვედი-
დავიყვირე და კიბეებზე ავედი
-მოიცა მოიცა უნდა დაგელაპარაკო
-ხო რახდება
მივუტრიალდი დედას და კიბეებზე ჩავირბინე
- მუშაობა უნდა დავიწყო
მითხრა დედამ
-დე შენ ცხოვრებაში არ გიმუშავია და ეხლა რა
 გინდა? ფულის გამო? ხო
 იცი ფული მაინც არ გვაკლია.. 
-ფული? არა უბრალოდ ესე სახლში უაზროდ ჯდომა არ შემიძლია, მინდა რომ რაიმე გავაკეთო, მინდა რომ გონება სხვა რამეზე გადავიტანო.
-კარგი შენი ნებაა-
ვუთხარი და ოთახში ავედი
---------------------------
სიტუაცია ჰარისთან
-დღეს რომელზეა წვეულება? (ნიკი)
-არ ვიცი ზუსატად, 10 საათზე რო დაიწყოს კარგი იქნება არა?
-იყოს იყოს , მითხრა ნიკმა და წვენი დალია.- მე უცებ გამახსენდა დღეს რეიჩელს რომ შევხვდი და ნიკს მივუბრუნდი.
-უი ხო მართლა, იცი აქ ვინ გადმოვიდა საცხოვრებლად? ნიკმა დაინტერესებული თვალებით შემომხედა 
-ვინ? 
-რეიჩელი- ვუთხარი და გავიცინე 
-რეიჩელი ? რომელი მაიამიში რომ გავიცაინთ ?ეგ რეიჩელი ? შენ რა ხუმრობ? გაოცებული სახით მითხრა ნიკმა
-არა არა მართლა , აი ამ სახლში ცხოვრობს - ვუთხარი ფარდა გადავწიე და ხელით მივანიშნე 
-თუ ეგრეა მაშინ დავუძახოთ დღეს წვეულებაზე
-ხო კარგი აზრია მაგრამ არამგონია მოვიდეს- ვუთხარი და დივანზე წამოვკოტრიალდი.
-რა? რატო
? დარწმუნებული ვარ უარს არ გვეტყვის
-არ ვიცი , ისე უხეშად შემხვდა - მხრები ავიჩეჩე
-ჰაჰა და გაგიკვირდა ? ახლო მეგობრები არასოდეს ყოფილხართ თბილად რომ შეგხვედროდა- მითხრა ნიკმა და სიცილი დაიწყო.
- კარგი , მართალი ხარ .. ოღონდ მე არაფერს ვეტყვი , შენ თხოვე გადმოვიდეს.
-კარგი ეხლა მივალ და ვეტყვი, რო
 ათისთვის მზად იყოს
-მე მაინც მგონია რო უარით გამოგისტუმრებს. 
-ვნახოთ
-კარგი-
ვუთხარი და გავიცინე, მან ხო არ იცოდა როგორ შეიცვალა რეიჩელი. ის სულ სხვა გოგო იყო ეხლა.
---------------------
სიტუაცია მინგრეულ ყბიან ნიკ
 გრიმშუსთან (:D)
ჰარის სახლის გვერდზე მდგომ სახლთან მივედი და კარზე დავაკაკუნე 
კარი ვიღაც ქალმა გამიღო ძალიან გავდა რეიჩელს, სავარაუდოდ დედამისი იქნებოდა
მან გაკვირვებულმა შემომხედა.
-უკაცრავად?-
უხერხულად მკითხა
-უკაცრავად მე რეიჩელთან ვარ სახლშია?
-რეიჩელთან?-
ისევ გაიკვირდა დედამისმა
ესენი რა სტუმრებს არ იღებენ? რატო
 გაუკვირდა ესე ჩემი დანახვა?
-დიახ რეიჩელთან, ხომ ეს ბინაა?-
უხერხულად ძლივს ვუთხარი
-დიახ დიახ შემოდით,
 მშვიდობაა?-
მოიცა მართლა დავიჯერო ამ გოგოსთან არასდროს არავინ მოსულა? რატო უკვირს ესე? დავიჯერო რამე უნდა ხდებოდეს აუცლებლად, რომ ვინმე ესტუმროთ?
- რათქმაუნდა. მე მისი ძველი ნაცნობი ვარ, მაიამიში გავიცანით ერთმანეთი.
-აჰ ეხლა ყველაფერი გასაგებია დავუძახებ ეხლავე-
გასაგებიი? რა არის გასაგები?
რაუცნაური ქალია. ცოტა ხომ არ აკლია? 
ჩემს ფიქრებზე გამეცინა, ცოტა ხმამაღლა მომივიდა და მოსამსახურემ სამზარეულოდან თავი გამოყო .უცნაურად შემომხედა,
ალბათ ეხლა ამან იფიქრა ჩემზე აკლიაო და შეტრიალდა ისევ
---------------------------
სიტუაცია რეიჩელთან
-რეიჩელ-
კარზე დააკაკუნა დედამ
-შემოდი
-შვილო შენთან არის ვიღაც მოსული
-ჩემთან?-
გაკვირვებისგან თვალები გადმოვყარე
-კი მაიამიში გავიცანითო-
აჰ ჰარი იქნება. ნეტა რაუნდა?
-კაი ჩადი და მოვდივარ-
დედა ჩავიდა მეც წამოვდექი საწოლიდან და მას გავყევი, თან ვფიქრობდი რა შეიძლებოდა ნდომოდა ჰარის 
კიბეებზე ჩავედი და თვალები გამიფართოვდა მარტო ზურგი დავინახე მაგრამ მაშინვე მივხვდი რომ ეს ნიკი იყო, მაგრამ ააქ? აქ რამ მოიყვანა?
-გამარჯობა-წარმოვთქვი მშვიდად
ნიკი შეცბა და უცებ შემოტრიალდა ჩემსკენ
-რეიჩელ?-
თვალები გააფართოვა
-რახდება?-
ნიკს შეშინებული სახე ქონდა
-იცი დღეს ჰარიმ მითხრა რო აქ გადმოხვედი.
-yep-
ვუთხარი ისე თითქოს კიდევ მოვითხოვდი ნიკისგან რამის დამატებას
-ხო და დღეს წვეულება იმართება ჰარის სახლში და ვიფიქრე მოხვიდოდი.
-აჰ არა არა-
თავი გავიქნიე
-გაერთობი წამოდი
-გავერთობი?-
ცინიკურად გავიმეორე 
-არა მადლობთ არ მინდა
-ძალიან გთხოვ
-არ მინდა მართლა, მაინც ვერ გავერთობი და რა აზრი აქვს.-
ეს უკვე ცოტა რბილად ვუთხარი
-კი მაგრამ რატომ , სულ გიყვარდა გართობა. რა ხდება, ყველაფერი ხომ რიგზეა? მითხრა და ინტერესიანი თვალებით შემომხედა.
-არც ისე-
ვუთხარი და სევდიანად გავუღიმე
-კარგი ვხვდები რომ ლაპარაკს აღარ აქვს აზრი 
მოდი მე წავალ და 10 ზე გელოდები. იმედია მოიფიქრებ და მოხვალ.
-კარგი ნახვამდის-
დავემშვიდობე ნიკს და დივანზე ჩამოვჯექი ,ამ დროს დედა გამოვიდა სამზარეულოდან 
-უნდა წახვიდე
-არ უნდა წავიდე
-ვითომ რატომ?
-დე შენი აზრით გართობა მინდა ეხლა?
-მაგრამ ეს არის ის, რაც შენ ეხლა ყველაზე მეტად გჭირდება!
-არ მჭირდება!
-2 თვის წინ მომიკვდა ადამიანი რომელიც უზომოდ მიყვარდა, მისი დაკარგვა ჯერაც ვერ გადავიტანე მაგრამ ეხლა ვხვდები, რომ ნელნელა კიდევ ვკარგავ იმ ადამიანს რომლისთვისაც ვცხოვრობ და ვუძლებ ამ ტკივილს. არ მინდა ესეთს გიყურებდე მე ჩემი შვილი მინდა! ძველი, პატარა და მხიარული! უკვე ანერვიულებული ხმით მეუბნებოდა , თან ხმაში ეტყობოდა გაბრაზება.
-გგონია მე მინდა რომ ესე ვიყო? არა. უბრალოდ არ შემიძლია სხვაგვარად ! არა !
-ძლიერი ხარ. შეძლებ დამიჯერე
-ძლიერი?! არა მე ზედმეტად სუსტი ვარ ამისთვის 
-მამაშენს ესეთი არ მოეწონებოდი ხომ იცი?
-ვიცი-
სევდიანად ვუთხარი მე
-მაშინ თუ ჩემს გამო არა მის გამო, მის გამო დაიწყე ახალი ცხოვრება. ვერ მოგთხოვ რომ ზუსტად ის იყო რაც იმ ტრაგედიამდე იყავი, მაგრამ უბრალოდ ეცადე, გთხოვ.-
დედის სიტყვებმა ბევრ რამეზე დამაფიქრა, მამას არ მოეწონებოდა ის რასაც მე ვაკეთებ .. 
ნეტა მხედავს? იქნებ ნერვიულობს?
ტელევიზორი ჩავრთე და უაზროდ მივაშტერდი აღარ მინდოდა დედას კიდევ გაეგრძელებინა ლაპარაკი, ეს გულს მიკლავდა.
-წამოდი ვჭამოთ-
ცოტახანში ისევ დაიწყო დედამ
-არ მშია
-გშია!-ადექი და წამოდი
-დე მართლა არაფერი არ მინდა.
-არ მაინტერესებს შენ რა გინდა. ადგები და წამოხვალ!
მკაცრი ტონით დაიწყო დედამ ლაპარაკი 
მაგიდასთან დავჯექით საჭმელს უაზროდ დავშტერებოდი და ჩანგლით „ვთამაშობდი" პირი არაფერზე დამიკარებია.
მაგიდიდან ადგომის შემდეგ დივანზე წამოვწექი და ცოტა ჩამთვლიმა.
-რეიჩელ 10 საათია უკვე და რამე ხო არ გადაგიწყვეტია? 
იქნებ წასულიყავი?-
მე თავი წამოვწიე ცოტა გამოვფხიზლდი
-გადავწყვიტე, გადავწყვიტე, რომ დავიბრუნო ჩემი ძველი ცხოვრება, მაგრამ ჯერ ადრეა, ესე ერთბაშად არ შემიძლია. თუმცა პირობას გაძლევ ვეცდები. ეხლა კი იქ არ წავალ.
-რა გაეწყობა-ამოიოხრა დედამ და დასაძინებლად წავიდა.
მე კი გარეთ გავედი ბაღში ჩემი ფურცლები და ფანქარი ავიღე, სკამზე მოვკალათდი და ხატვა დავიწყე
ჰარის სახლიდან საშინელი ხმაური გამოდიოდა ვცდილობდი ყურადღება არ მიმექცია და უბრალოდ მეხატა.
-ჰეი რეიჩელ-
გავიგე ჰარის ხმა
თავი უკან მივატრიალე თავის ეზოში იყო.
-მანდ რატო
 დაჯექი იმედი გქონდა, რომ დაგინახავდი და გთხოვდი შემოდი რატო
 არ მოდიხარო?-
ჰარის ნათქვამზე პირი დავაღე ღმერთო რადონის დებილია ეს და რა აზრები აწუხებს.
ხმა არ გამიცია ისევ ხატვა გავაგრძელე
-რას შვები ეხლა თავს იფასებ?გინდა რომ გეხვეწო არა?- 
ისევ მომესმა ჰარის ხმა.
ამაზრზენია! 
სანამ ხმას ამოვიღებდი ჰარის სადღაც გაქრა. ირგვლივ მიმოვიხედე არსად ჩანდა, ამიტომ ხატვა გვაგრძელე.
-ბუუუ-
გავიგე საშინლად გამაყრუებელი ხმა ყურთან ახლოს 
შემეშინდა და ეგრევე შევხვტი.
-შენ სულ გარეკე?-
დავუღრიალე ჰარის-
მან კი ნახატი გამომგლიჯა და შეხედა
-ოხ ! როგორც ყოველთვის შეუდარებელია მაგრამ ამას
ჯობდა ისევ ჩემი სახე დაგეხატა.
-ჰარი შეგიძლია დამტოვო?
-რატო
 იქცევი ისე თითქოს არ გაინტერესებ? თითქოს არაფერი გაღელვებს?
-შენ წარმოიდგინე მართლა არ მაინტერესებ და მართლა არაფერი ნაღელვებს!
-შენ გგონია ეხლა ესე უფრო მაგარი გოგო ხარ?
-საერთოდ რაშუაშია?
-რატომ გინდა გამოჩნდე უხეში და სევდიანი?
-არ მინდა რომ უხეში და სევდიანი გამოვჩნდე. პირიქით მინდა,, მინდა რომ ბედნიერი ვიყო,
ისეთი ბედნიერი როგორც შენ. შენ ისევ ისეთი ხარ როგორიც იყავი, მაგრამ მე არა..-
ვამბობდი და ვგრძნობდი რომ ლოყები მისველდებოდა. ვაკეთებდი იმას რაც ყვლაზე მეტად არ მინდოდა. ვტიროდი. ვტიროდი ჰარის წინაშე. 
ჰარის სახე შეეცვალა , კისერზე ხელი მოისვა , და შეშინებული სახით მომიჯდა გვერდით , შემომხედა იმედის მომცემი თვალებით და მკითხა
-რა მოხდა?-
ეტყობოდა, მართლა აინტერესებდა რა ხდებოდა.
-ის წავიდა. მამაჩემი წავიდა
-მაგაზე ნერვიულობ მერე? რა მოხდა ცოტახნით წავიდოდა, დაბრუნდება მალე , მითხრა და ჩაიცინა , სახეზე კი ისევ ბედნიერი ღიმილი დაშთამაშებდა.
-არა სამუდამოდ წავიდა-
ვუთხარი და ტირილს ვუმატე . ამ დროს კი წარბები მოჭმუხნა, ფერი გადაუვიდა , გაკვირვებისგან თავი გაიქნია.
-იცი პატარა როცა ვიყავი მეც მიმატოვა მამამ, სულ ვტიროდი მაგრამ მერე შევეგუუე და ახლა კარგი ურთიერთობა გვაქვს, დაბრუნდება დამიჯერე სამუდამოდ ვერ წავა ვერ დაგტოვებს.
-ჰარი ის მოკვდა-
ძლივს ხმის კანკალით ვუთხარი
----------------------------
სიტუაცია ჰარისთან
მის ნათქვამზე სახე შემეცვალა , მოკვდა? მამამისი?
მაშინვე ის კადრები დამიდგა თვალწინ როგორ გაუბრწყინა აეროპორტში მამამისის ხსენებაზე სახე, როგორ გაექანა მისკენ და როგორ ჩაეხუტა. ეხლა კი ის აღარ ყავს?
მთელს ტანში ჟრუანტელმა დამიარა, რეიჩელისკენ მივიწიე და გულში მაგრად ჩავიკარი.
-ყველაფერი კარგად იქნება-
ვუთხარი მაგრამ ჩემი სიტყვების მე თითონ არ მჯეროდა. 
როგორ იქნებოდა ყველაფერი კარგად როცა მას ღერთმა მამა წაართვა.

კატეგორია: Book | ნანახია: 798 | დაამატა: HazzasBitch❤ | რეიტინგი: 5.0/5
სულ კომენტარები: 10

(2013-04-02 3:10 PM)
vaimee magara malee



(2013-04-02 0:19 AM)
* 9 Dona♡   [Entry]
male dade,da ufro didi da didi :D<3 რა კაი გოგო ხარ;დ ჰაზა <33



(2013-04-01 9:43 PM)
* 8 BitchyBekah   [Entry]
AAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA
kvelaze maagari motxrobis kvelaze Tavi vis ekutvnoda? MEE!!
YEP UMAGRESI DA MKAVS!!!!!!! ;))))))))))))
mikvarxar an <3



(2013-04-01 8:25 PM)
* 7 Miss_Jonas   [Entry]
auuu dzaaan magariaa drozeeeeeeeeeeeeee



(2013-04-01 8:12 PM)
* 6 queen♥M   [Entry]
vaime ra kaii iyooo :* :*
martla ametira biggrin
ox shen rogor shemayvare sheni motxroba ra biggrin
uzomod momewona ♥
dzlivs ar axda es chemi ocneba? biggrin
gexvewbei male dade ♥
ise ar mewyineba tu mec momidzgvni odesme :@ biggrin



(2013-04-01 7:39 PM)
* 5 leluka   [Entry]
au ai dzaan magaria.. dzaan kargad wer male daade da ufro didid <33



(2013-04-01 7:19 PM)
* 4 Diva♔   [Entry]
Vaime ra kargia ♥♥
Qeti♥ visia da chemii :P



(2013-04-01 6:58 PM)
* 3 anano123   [Entry]
kargi motxrobaa male gaagrdzle



(2013-04-01 6:38 PM)
aliluiaa!!! dzliivs!! ♥ ♥
მთელს ტანში ჟრუანტელმა დამიარა, რეიჩელისკენ მივიწიე და გულში მაგრად ჩავიკარი. vaimee rogorc iqna axdaa ♥ ♥ male goog male xo ragac shecdomebi iyo mara daxvweav :* ♥ ♥ P.s shemdegi tavivisiaoo? biggrin



(2013-04-01 6:03 PM)
* 1 anastasia   [Entry]
Twifan kitxvaaa maqvs da ratom ar mpasuib ver vxvdebi
es motxroba sheni ? :DD


კომენტარის დამატება შეუძლიათ მხოლოდ დარეგისტრირებულ მომხმარებლებს
[ რეგისტრაცია | შესვლა ]